Hef svolítið verið að velta fyrir mér...

... kjaftasögum... baktali... eða sem sagt þegar fólk talar um eitthvað sem það hefur bara frétt einhversstaðar um einhvern, trúir því eins og nýju neti og dreifir því svo bara áfram án þess að hafa nokkra sönnun fyrir því að það hafi bara yfirleitt átt sér stað... Við gerum þetta líklega öll... því miður... en mig persónulega langar til að halda að ég geri ekki voðalega mikið af því að fara með staðlausa stafi... ekki endilega vegna þess að ég sé svo góð manneskja... sem ég reyni nú samt að vera... heldur meira kannski vegna þess að ég er svolítið gleymin...

En gleymsku minnar vegna ættu náttulega svona sögur... og þá er ég að meina um mig... að koma sér vel... ég gæti þá komist að því úr öllum áttum hvað ég gerði og sagði við hin ýmsustu tækifæri... og þyrfti þá ekki að hafa fyrir því að muna það sjálf... Ættu að koma sér vel já... en það bara virkar víst ekki þannig... ég er að heyra hinar og þessar sögur um hvað ég hef gert... og hvað ég hef ekki gert... en get ekki með nokkur móti munað eftir einu sinni helmingnum af því... sem er svolítið skrítið vegna þess að ég er nú ekki alveg dottin út sko... og svo hef ég heldur ekkert verið spurð...

Það er auðvitað deginum ljósara að ef einhver vill vita eitthvað um mig... hvað ég hef gert eða ekki gert... þá er langbest að spyrja mig bara... ef mér finnst viðkomandi þurfa að vita það og líka þá svo framarlega sem ég man það, þá er mér ljúft að segja frá... Alltaf best að hafa upplýsingarnar frá fyrstu hendi... svona allavega þær sem ekki komast bókstaflega á síður mannkynssögunnar... og ég leyfi mér að halda því fram að mínar athafnir... já og/eða athafnaleysi... koma ekki til með að taka pláss þar... 

Ég er ekki bara svolítið gleymin, ég er líka svolítið löt... ég sem sagt nenni bara að lifa mínu lífi... hugsa um það og einbeita mér að því... aðrir verða bara að fá að lifa sínu lífi án afskipta frá mér... og eiga líka svo innilega sjálfsagðan rétt á því... Og svo má einfaldlega bara orða það þannig að ég hef barasta ekki nokkurn einasta rétt á að skipta mér að því sem mér kemur ekkert við...

Annars bara... að venju... býsna góð inn í þennan sólríka sunnudag... sólin er sko þarna uppi, hún bara sést ekki alveg í augnablikinu... og það eru bara 10 dagar þangað til ég fæ íbúðina mína !

Einfalt mál... eða ekki... ;-)

... þó ég bloggi aldrei um stjórnmál þá hef ég alveg skoðanir á hinu og þessu í þeim geiranum... en skil samt ekki alveg allt þar frekar en annarsstaðar... Eitt hefur dálítið vafist fyrir mér undanfarið og það eru öll þessi litlu framboð... af hverju eru þau allt í einu að koma fram korteri fyrir kosningar... ? Vissi þetta fólk ekki fyrr en rétt fyrir skilafrest til framboðs að það hefði áhuga á pólitík og langaði að vera með... ? Er ekki búið að vera alveg ljóst... og það bara nokkuð lengi... að það eru kosningar til Alþingis fjórða hvert ár hér á landi ? Hefði ekki verið skynsamlegra og vænlegra til einhvers árangurs að vera búin að stofna flokk eða einhverskonar hreyfingu til dæmis í fyrra... eða jafnvel fyrr... undirbúa þetta almennilega, kynna vel og gefa sér góðan tíma í að vanda sig við að velja fólk sem gæti verið á framboðslista... ? Mér finnst þetta ekkert traustvekjandi eða trúverðugt að koma bara svona allt í einu eins og skrattinn úr sauðaleggnum...

Mér finnst þetta svona svipað eins og fólk sem heldur alltaf jól og veit alveg að þau koma á hverju ári... og það er nú ekki einu sinni verið að rugla með dagsetninguna á þeim... en fer samt af stað í stresskasti rétt fyrir hver einustu jól eins og þau komi alltaf jafnmikið á óvart... 

Það var hringt í mig frá einu af þessum litlu framboðum um daginn og ég spurð hvort ég vildi vera á listanum hjá þeim, af því að maðurinn hafði frétt frá einhverri konu að ég væri góð í vinnunni minni... og ég varð sko að svara strax af því að listinn þurfti að fara í vél... líklega flugvél... daginn eftir... ! Hvurslags vinnubrögð eru þetta ?  Ég varð auðvitað að samþykkja þetta með vinnuna mína og að þessi kona hefði auðvitað alveg rétt fyrir sér... En, nei takk ég ætlaði ekki að vera með á þessum lista... þó ekki væri nema af þeirri ástæðu einni að fólk hlýtur að fá að hugsa sig um áður en það fer út í eitthvað svoleiðis... og vill kannski líka vita eitthvað um það sem það er beðið að taka þátt í... En af því að maðurinn þekkir mig alls ekki neitt og veit sem sé ekki að ég segi ekki alltaf allt sem ég meina, en meina allt sem ég segi þá strögglaði hann góða stund og spurði mig nokkrum sinnum... í einu og sama símtalinu... hvort ég mundi ekki alveg örugglega skipta um skoðun... Þegar hann svo sannfærðist að lokum um að það mundi ég bara alls ekki gera, þá bað hann mig að nefna eitthvað annað fólk sem ég héldi að mundi vilja gera þetta... honum var greinilega alveg sama hvaða vitleysingur tæki sæti á þessum lista svo framarlega sem hægt væri að manna hann áður en hann þurfti að fara í vél daginn eftir... ! Á það bara að vera nóg ? Mér finnst það ekki...

Annars ferlega góð inn í mitt fína helgarfrí og hef ekki miklar áhyggjur af þessu... Tuttugu og fimm... 25... dagar þangað til ég fæ íbúðina mína... vorið að koma... og lífið er dásamlegt...  

Góða helgi góða fólk...

 

Afslöppuð og endurnærð...

... eftir mitt prívat og persónulega "páskafrí" undanfarna tvo aðgerðaleysisletidaga... Virkilega farin að pakka í huganum þessu litla sem ég er með hér af búslóðinni minni... flyt eftir 5 vikur... Og ef ég þekki mig rétt... sem ég geri vissulega... þá verð ég sko ekki búin að ganga frá öllu... nema þá bara í huganum... 15. maí... daginn sem ég fæ íbúðina afhenta Svo kannski þyrfti ég bara að fresta flutningunum þangað til daginn eftir... neinei, segi bara svona... það mundi nefnilega ekki breyta neinu...

Ég hlakka alveg óskaplega til... og veit mér kemur til með að líða dásamlega... á mínu eigin heimili... loksins... Það er alveg sama í hvaða herbergi eða húsi eða bæ eða landshluta eða landi maður býr... ef maður er ekki ánægður með sjálfan sig og líf sitt og það sem maður er að fá út úr því, þá getur maður alveg eins bara húkt í einhverju horni... aðrir veggir eða annað tungumál breytir þá engu þar um... þá er einhverra annarra aðgerða þörf... En málið er að ég er bara svo innilega ánægð með sjálfa mig og það sem ég er að gera í lífinu, vinnunni og einkalífinu að það er miklu meira en öruggt að ég verð ánægð...

Meira að segja farin að hlakka til að baka... og sauma á saumavélina mína... og það hef ég ekki gert í mörg ár... einfaldlega bara alls ekkert langað til þess... en nú er öldin önnur...

Auðvitað hef ég mín vandamál eins og aðrir... en ég kýs að hafa þau ekki uppi á borðinu, miklu skemmtilegra að að geyma þau undir borðinu só tú spík... Enda eru mín vandamál meira svona lúxusvandamál frekar en hitt...

Að vísu er eitt sem ég á mjög erfitt með... það er nú dálítið alvarlegt mál eiginlega... og ég veit ekki alveg hvernig ég á að tækla það... það getur enginn hjálpað mér við það... verð að finna út úr því sjálf... og það er erfitt...  Það er þetta með að haga mér eins og DAMA... ég þarf sko að reyna að temja mér það... sem sagt að hreyfa mig rólega og yfirvegað=dömulega þá... ef ég þarf að snúa mér við... gera það hægt og rólega=dömulega... ef ég er að reisa mig upp... gera það hægt og rólega=dömulega... til þess að ég missi ekki fjandans jafnvægið í tíma og ótíma og rúlli ekki um koll eða slagi vægast sagt miður dömulega um öll gólf... Sem betur fer er ég ekki mjög spéhrædd svo þetta "hrikalega alvarlega vandamál" liggur alls ekki þungt á sálinni... meira svona að þetta fari í taugarnar á mér... hefur kannski... en samt bara kannski... eitthvað með óþolinmæði að gera...

Annars ferlega góð bara... eins og alltaf... og fer að vinna í fyrramálið... afslöppuð og endurnærð...

Þangað til næst... látið ykkur líða vel...

 

 

 

Alltaf eitthvað gott að gerast.... :-)

Í september í hittifyrra skrapp ég á sjúkrahús í Svíþjóð í geisla sem áttu að hægja á og helst stoppa vöxtinn í æxli í höfðinu á mér... átti bara að vera svona smá... bara tvær til þrjár vikur að jafna mig, æxlið steinsofandi og málið dautt... En... smá óheppni líklega, frekar en misskilningur... ég var heima með svima, hausverk og ógleði í 6 mánuði... ekki gaman, en það er búið... svona aðalatriðum... Fór að vinna í febrúar í fyrra algerlega á þrjóskunni einni saman... en æxlið virðist vera alveg steinsofandi... og sefur vonandi vært næstu áratugina... En... það sem verra var og ég eiginlega áttaði mig ekki á lengi, var að það hvarf svo mikið við þetta brambolt... ekki bara jafnvægið og heyrnin á öðru eyranu... heldur líka þrekið, sjálfstraustið, frumkvæðið og framkvæmdagleðin... sem er alveg nauðsynlegt að hafa... Þetta allt varð að öllum líkindum eftir einhversstaðar í kjallaranum á Karólinska sjúkrahúsinu... enda engir smá rang(h)alar þar niðri skal ég segja ykkur...

Ég áttaði mig samt ekki á því að ég hafði tapað þessu öllu fyrr en það fór að koma til baka... held minnið hafi líka orðið eftir... minnir að ég hafi gleymt að telja það með... Það er ekki fyrr en nú í vetur að mér fannst þetta vera að koma til baka... og þá kom það líka svo hressilega að ég hentist af stað og keypti mér íbúð... og ég sem á ekki krónu með gati ! Mætti nú vera minna og jafnara... en mikið er þetta dásamlegt samt...

Búin að vera "í hoddninu" hjá yngri syninum... og búslóðin í skemmunni hjá þeim eldri, síðan haustið 2011... átti bara að vera í örfáa mánuði... þangað til ég væri búin að fara í þessa smá geisla þarna úti... teygðist aaaaaðeins úr því, en nú er það búið og ég loksins að flytja á mitt eigið heimili 15. maí 2013... og allir voða kátir... 

Ég hef aldrei á ævi minni búið ein, en mig er búið að langa til þess í ótal mörg ár og hlakka ofsalega mikið til...Alltaf annaðhvort búið með manni og börnum eða bara börnum eða bara manni... nú er það bara égummigfrámértilmín... Það verða líka endalaust jólogafmæli hjá mér þegar ég fer loksins að taka upp úr kössunum... ég man nefnilega voða lítið hvað er í þeim... Hef auðvitað grun um það en man ekkert endilega hvað ég á og á ekki þar... enda aldrei verið í sterku andlegu sambandi við dauða hluti... nema að sjálfsögðu Elskubílinnminnbláa en það er allt önnur saga... 

Ferlega ánægð með lífið... eins og alltaf að vísu... en alveg sérstaklega núorðið... svo er líka sól úti...

Hafið það gott, betra og best...

Ég er haldin ranghugmyndum....

... samkvæmt leiðinlega útbreiddum almennum stöðlum... ég er nefnilega alls ekki mjó en er samt virkilega ánægð í eigin skinni... og býst ekkert við því að það fari að breytast eitthvað héðan af... enda sit ég uppi með sjálfa mig hvort sem mér líkar "betur eða verr" svo það er miklu skemmtilegra að hafa það þá "betur"  Það hjálpar líka til við að viðhalda þessum ranghugmyndum mínum að mér er alveg sama hvað öðru fólki finnst um það hvernig ég er í laginu... og mér er líka alveg sama hvernig annað fólk er í laginu... enda hef ég engin samskipti við beinin, holdið og skinnið á því fólki sem ég hitti... Þetta mun af sérfræðingum vera kallað "útlitsblinda"... Ef ég á að lýsa manneskju þá get ég sagt þér hvað hún er sirka há... svo framarlega sem við bæði stöndum upp á endann... miðað út frá augum viðkomandi... hvort ég þarf að horfa upp eða niður eða beint fram til að horfa í augu hans/hennar... og hvort viðkomandi brosti... Einn af mínum mörgu göllum er hversu lélegt vitni ég yrði í sakamáli... "Geturðu lýst manninum sem þú sást hnupla eplinu ?" "Jájájá... hann var með svo gasalega falleg blá augu... !"

Ég á góða vinkonu sem er snyrtifræðingur með meiru og hún sér um að lita á mér augnhár og brúnir... ef hún gerir það ekki þá sést ekkert hvar þessi hár eru... eða bara hvort það eru einhver hár... þau eru svo agalega ljós frá náttúrunnar hendi... en nei ég er samt ekki ljóska Hún sér líka um að gefa mér tíma í þessu nauðsynlega viðhaldi og sér svo líka um að ég muni eftir að mæta Stundum er allur liturinn farinn einhverjum dögum áður en ég á að fara næst í klössun og þá tek ég fram maskarann... Var eiginlega "alveg nýbúin" að kaupa einn um daginn fannst mér, en komst að því á óþægilegan hátt að hann var löngu kominn fram yfir síðasta söludag... svo munaði nokkuð mörgum mánuðum meira að segja... Mig dauðsveið í augun þegar ég var búin að vera með hann einhverja stund... ég fór og keypti nýjan og nú átti svo að skella einhverjum lit á þetta föla andlit... málaði annað augað og þá hringdi síminn... Svo fór ég í vinnuna eins og lög gera ráð fyrir og sá þegar ég kom heim um kvöldið að ég hafði bara ekkert klárað að mála mig svo ég var fín um annað augað... umgerðin um hitt var eins föl og náttúran ætlaði henni að vera...

Það sést á þessu held ég að ég er enginn svakalegur útlitsdýrkandi... að vísu hjálpar að ég er líka svona af og til... lesist: oftast nær... svolítið annars hugar og þá er nú ekki við góðu að búast í þessum efnum... hleyp líka oftast aftur á bak í myrkri með lokuð augun í gegnum fataskápinn minn, enda árangurinn þá alveg eftir því... Og hárið... ég er alveg með hár og fer í klippingu þegar ég er búin að fá leið á að blása toppinn frá augunum til að geta séð út... en stundum gleymi ég alveg til hvers hárburstar voru fundnir upp... Einungis einu sinni hef ég gerst svo frumleg að fá mér strípur... ljósar... það geri ég aldrei aftur... morguninn eftir þegar ég leit í spegil böðuð í morgunsólinni þá sá ég þennan risastóra hlandbrunna klósettbursta þar sem hárið á mér átti að vera... ! Það var agaleg upplifun og ég æddi í hendingskasti á stofuna þar sem þetta var gert og heimtaði minn eigin heilbrigða heysátuháralit aftur...

Veturinn fer svolítið í taugarnar á mér... en það er eiginlega bara eðlilegt... ég á það nefnilega til að fara út á inniskónum... er kannski ekki alveg alltaf með hugann heima... og það er svolítið óþægilegt... að ég tali nú ekki um tímann sem fer í að þurfa að fara aftur inn og skipta um í mörgum tilfellum bæði skó og sokka... ef ég hef þá á annað borð farið í sokka...

Annars ferlega fín bara... að vísu er prentarinn bilaður... og þvottavélin... og elsku bíllinn minn blái er líka bilaður... en ég er svo heppin að eiga gamlan, góðan vin sem er ekki bara hjálpsamur heldur líka alveg meiriháttar flinkur... og hann hefur sko nóg að gera næstu daga...

Komin í þetta fína helgarfrí þangað til 18:00 á mánudag... hafið það gott... það ætla ég líka að gera...

Gleðilega nýja árið 2013...

... fór vel af stað hjá mér og vonandi hjá ykkur líka... ef það hefði ekki verið fyrir flugeldana þá hefði ég tæpast tekið eftir því að það voru áramót... enda bara að vinna eins og venjulega Vann samt ekki eins mikið og ég hefði getað núna um hátíðina... en það eru víst fleiri í vinnu þarna sem vildu líka fá einhverjar vaktir... En ég held ég sé nú samt búin að vinna mér inn fyrir smá jólafríi um næstu jól... sem ég hef hugsað mér að eyða í Gautaborg hjá heittelskaðri einkadóttur minni, tengdadóttur og tengdadótturdóttur... !

Skrapp til læknis milli jóla og nýjárs... fer ekki nema ég virkilega neyðist til þess og núna virkilega neyddist ég til þess... búin að finna svo mikið og lengi til í öðru hnénu... Læknirinn skoðaði hnéð vel og vandlega og spurði svo hvenær ég hefði meitt mig... "Fyrir svona *þmfndrsm* síðan" sagði ég... "Ha ?" sagði læknirinn og ég endurtók sömu setninguna... "Ég heyri ekki hvað þú segir" sagði læknirinn... "Fyrir svona þremur árum síðan" sagði ég þá... Þá fór hann að hlæja og sagði: "Já og þú ert bara komin strax"... fyndinn... Hann vildi fá mynd af þessu fína hné og lét mig svo líka fá ávísun á sjúkraþjálfun og bólgueyðandi többlur... vesen... Búin með többlurnar og er alveg að verða búin að ákveða að fara kannski að verða mér fljótlega úti um sjúkraþjálfun...  

Notaði svo fyrsta frídaginn á nýja árinu... síðasta föstudag... til að fara í röntgen. Eins gott að hver mynd tók ekki langan tíma, vegna þess að alltaf þegar mér var sagt að vera nú alveg, alveg kyrr þá hélt ég niðri í mér andanum... Fór að pæla í þessu eftirá... ég geri þetta alltaf... held niðri í mér andanum ef ég á að vera alveg kyrr... eða er að vanda mig svakalega... eða eitthvað er að fara að gerast sem ég bíð eftir... eins gott ég þurfi ekki að bíða mjög lengi... ég gæti kafnað... !

Dagarnir fara eins og venjulega í að vinna og prjóna og slugsa... og láta mér líða vel á allan hátt... alltaf annað slagið að losa mig við eitthvað sem veldur mér vanlíðan... andlegri... ekkert sem ég segi endilega frá opinberlega... nema bara því að mér líði mikið betur...

Annars bara ferlega góð inn í þetta fína ár 2013... og vona að þið séuð það líka...

... og svo komu jólin... :-)

... sit hérna að kvöldi Jóladags... karlakórinn Þrestir og fleiri góðir söngvarar í RÚV og á gólfinu hjá mér liggur verulega illa þefjandi, gamall og heyrnarlaus, en samt yndislegur hundur... hann Primo Kristjáns og Andreuson... Vantar bara... nei, vantar í raun ekkert... hef allt sem mig langar í og langar í allt sem ég hef... börnunum mínum líður vel þar sem þau eru og við það sem þau eru að brasa... það dugar mér...

Búin að vera að vinna langa daga núna í margar vikur... mest svona yfirseta... ekki prjónað svona mikið fyrir jólin í mörg ár... á kaupi... Dundaði mér líka við að misnota aðstöðu mína á heimilum skjólstæðinganna... þvo fötin mín í þvottavélunum þeirra og svoleiðis... að vísu var það nú alveg dauðóvart... í bæði skiptin... Fann bara alls ekki peysuna/golluna mína einn daginn... var þá á rölti milli þriggja staða og á það alveg til að gleyma svona af og til hvar ég læt hluti... fann hana seinna um daginn þegar ég var að taka úr þvottavélinni hjá einum skjólstæðingnum... Ég er sko með algerlega ósvikið gullfiskaminni þegar kemur að peysum, treflum og sokkum og svoleiðis fylgihlutum... mínum eigin að vísu bara... Passa samt alveg alla lykla samviskusamlega, enda ekki mínir... en á það til að æða af stað upp á Brekku í vinnu þar, með lykla sem ganga að íbúð úti í Þorpi þar sem ég vinn líka... gerði það til dæmis í morgun... mætti svo alveg á síðustu stundu í vinnuna... enda hafði líka einhver verið að dunda sér við það í nótt að frysta fallega snjóinn á framrúðunni á bílnum mínum... hélt það væri nóg að sópa bara en... það var ekki... Þoli ekki að þurfa að skafa.... fer frekar út á náttsloppnum og set bílinn í gang...

Mér líður stórkostlega vel... hefur ekki liðið svona vel síðan ég fór út í geislana í september í fyrra... enda orðið vel rúmt ár síðan ég átti að vera orðin algóð... teygðist aðeins úr þessum þarna 2-3 vikum sem þetta átti að taka en mér finnst ég vera orðin almennilega góð fyrst núna... verð að vísu aðeins að passa mig en það lærist... kannski... líklega... vonandi... jújú... Þar kemur gullfiskaminnið mitt líka við sögu... ég á það alveg til að gleyma því að ég þarf helst að hreyfa mig hægt og dömulega... jamm og jæja... ýmislegt má nú segja um mig en dömuleg held ég að ég hafi aldrei nokkurtímann verið... og fer varla að taka upp á því hér eftir... Heyrnin átti eiginlega að hverfa alveg á vinstra eyranu en það er eitthvað eftir af henni samt... ef ég þarf að bíða í símanum og hlusta á karlmannsrödd segja hvað eftir annað eitthvað eins og:"Læknirinn er ennþá á tali, símtölum verður svarað í réttri röð"... þá hlusta ég með vitlausa eyranu... þá er eins og hann hafi andað að sér Helium áður en hann las inn á símsvarann... jæja... það þarf lítið til að gleðja sumt fólk...

Nú er dagarnir eitthvað farnir að lengjast þó það sé alls ekki neitt sérstaklega áberandi... en það er gott að vita það samt...

Ætla ekkert að telja hérna upp allar jólagjafirnar mínar... þær voru allar dásamlegar og frá dásamlegu fólki... og akkúrat allt sem mig langaði í... einfalt mál...

Gleðileg jól enn og aftur... ást og friður...

  

... longtæmnósí... á góðri íslensku... ;-)

Já góðan daginn...

Sit hérna í alvöru helgarfríi á þriðja sunnudegi í Aðventu í ró og næði með gott kaffi, kertaljós og jólatónlist og nýt þess að vera til...  Stresslausasti jólaundirbúningur lífs míns... samt er ég að vinna jól og áramót og milli jóla og nýjárs líka... skyldi ég vera orðin fullorðin ? Neinei... enga vitleysu...  Alltaf verið algerlega laus við að láta allar jólaauglýsingarnar æsa mig... kaupa þetta, gera þetta, fara hitt og þetta... allskonar dót og hlutir og tónleikar og leiksýningar og ferðalög og nefndu það bara... færi rakleiðis beinustu leið á hausinn ef ég ætlaði að framkvæma allt og kaupa allt og fara allt sem mig gæti hugsanlega langað að gera... og gefa... hefði svo ekki nokkurn einasta tíma til að vinna fyrir öllum ósköpunum...

Enda finnst mér miklu meira gaman að slappa bara af milli þess sem ég er að vinna... og njóta... til hvers annars er betra að nota Aðventuna... ég geri ekki allsherjarjólahreingerningu... þykist bara þrífa jafnóðum... baka ekki, nema smávegis með tengdadóttur og barnabörnum svona rétt til að sýnast... og styrki svo bakaríin þess á milli ef svo ólíklega vill til að mig langi í eitthvað af þessu öllu saman sem er í boði á þessum dásamlega árstíma...

Einu föstu jólahefðirnar mínar eru að senda jólakassa til dóttur og fjölskyldu í Gautaborg með hangirúllu, harðfiski, laufabrauði og alls konar þjóðlegu sælgæti, setja upp jólahúsið mitt og allt hitt skrautið líka, nota hugmyndaflugið í jólagjafirnar handa afkomendunum, brenna upp heilum helling af kertum, búa til ís og "bleika salatið" og hafa gaman af þessu öllu saman ! 

Búin að fara á jólahlaðborð með vinnunni... dásamlegur matur og dásamlegur félagsskapur... held að samstarfsfólkið mitt í Heimaþjónustu B sé skemmtilegasti vinnuhópur á stóru svæði... Svo eru litlu jólin á þriðjudaginn með sonum, tengdadóttur og barnabörnum... yngri sonurinn er að vinna algerlega alla jóladagana og eldri verður með fjölskyldunni sinni í Sviss um jólin... svo við höldum okkar jól 18. desember... góður dagur til þess... Núna á eftir ætla ég að búa til ísinn og salatið til að leggja með mér á litlu jólin okkar... er nefnilega að vinna þrettán tíma á morgun og á svakalega erfitt með að tileinka mér að vera á tveim stöðum í einu... en er samt alltaf að vinna í því sko...

Vona þið hafið það gott inn í daginn... vildi ég gæti grobbað mig og nefnt kertið sem ég kveikti á áðan en ég bara man ekki hvað það heitir... en ég mundi þó eftir að kveikja á því...

Skjáumst...

Já er það ekki bara.... ;-)

...sit hérna við tölvuna og hlusta á Gullbylgjuna... gömul og yndisleg lög... fullt af lögum sem ég var búin að gleyma að voru til... Hundurinn liggur rétt við stólinn minn eins og venjulega... hún fer aldrei langt frá mér blessunin... ég á þar lítinn skrítinn skugga, en skömmin er ekkert líkur mér... Hún eltir mig alltaf um allt... úti og inni... og skilur ekkert í því að hún skuli ekki líka fá að fara með mér á klósettið... en mér er alveg sama, ég rígheld í þau mannréttindi mín að fara þangað ein Hún er ósköp hlýðin greyið og indæl... en hún fer svo úr hárunum að ég skil ekki að hún skuli ekki vera orðin sköllótt fyrir löngu síðan... sem er gott samt, ég held það færi henni ekkert vel... en það er farið af henni tróð í þó nokkra kodda síðan hún kom hingað í vor... Hún geltir afar sjaldan sem er æðislegt... nema náttulega á póstinn þegar hann kemur inn um lúguna... það er sjálfsagt eitt af hennar meðfæddu skylduverkum þó að ég skilji það ekki... Og á kvöldin þegar allt er orðið hljótt, þá á hún það til að reka upp nokkur gelt þegar minnst varir... og ég hrekk alltaf svo hressilega við að ég held það sé orðið nokkuð öruggt að hjartað í mér stoppar ekki næstu árhundruðin....

Búin að fara í berjamó á þessu ári... fór út á Grenivík og við Hóffa vinkona fórum upp í Dal... ættaróðal fjölskyldu hennar. Við týndum helling af berjum en vorum ekkert lengi samt... verð nú að leiðrétta þetta aðeins... hún týndi helling... ég týndi í einn lítinn dall og setti hann svo ofan í annan stóran og þykist þá hafa týnt í tvo... Burtséð frá magninu af berjunum þá var þetta yndislegt, að vera svona úti í náttúrinni í frábærum félagsskap og góðu veðri... fátt sem toppar það... Nema ef vera skyldi kaffið og heimabakaða Gunnu-kakan hjá pabba hennar, sem við ruddumst inn á eftir berjamóinn... kakan var góð en móttökurnar voru ennþá betri...

Á morgun ætla ég svo í aðra sveit... hérna megin við fjörðinn... fara og knúsa tengdadóttur mína og barnabörnin þrjú... þau voru að koma heim í kvöld úr þriggja vikna dvöl hjá fjölskyldunni hennar í Sviss... Ég er búin að sakna þeirra mikið, en ég er svo heppin og endalaust þakklát fyrir að þau skuli kjósa að búa hér en ekki þar úti... það er svo vont að hafa ungana sína langt í burtu... veit það af því að elsku stelpuskottið mitt hún Kata er búin að búa í Svíþjóð í hundrað ár... eða eiginlega næstum því alveg... En hún er hamingjusöm og það skiptir öllu máli... henni líður vel, hún á yndislega konu og stjúpdóttur og er í góðri vinnu...

Nóg að gera við að halda áfram að láta mér líða vel og njóta þess að vera í sumarfríi... njóta góða veðursins sem er búið að vera alveg einstakt núna lengi... og njóta þess að vera eins frísk og ég er orðin... hvað er hægt að biðja um meira ? Fátt... held ég...

Þangað til næst... hafið það gott yndin mín öll...

Af sláttuvélum og fávísu fólki... ;-)

Er í tryllingi að reyna að finna mér allt annað til dundurs en að setja sláttuvélina í gang... Það er í sjálfu sér ekkert mál að slá lóðina og bara gaman, en fyrst þarf ég annað hvort að kenna hundinum... henni Loppu... að nota skóflu og fara út með poka þegar hún þarf að gera númer tvö... eða fara sjálf og moka skítnum upp eftir hana Grunar samt að það sé minna vesen að fara bara út með skófluna og gera þetta sjálf... En þetta hefst allt saman... gott veður og gaman að vera úti... þó ég geti nú ekki klínt neinum sérstökum skemmtilegheitum á að labba um alla lóðina með skóflu og moka kúkum í poka... en mér var líka bara nær að vera ekki búin að kenna henni þetta...

Kannski í tilefni dagsins og af því að mér er málið mjög skylt... og hjartfólgið... þá fer fátt meira í mínar fínustu taugar en fólk, sem þykist vera voða líbó gagnvart samkynhneigðu fólki... Þekki til dæmis miðaldra mann sem var alveg sama þó menn væru hommar... sagði hann... bara ef þeir létu hann í friði ! Fyrst hélt ég þetta væri bara svona ofsalega misheppnað djók... en sá svo mér til skelfingar að manngreyið var virkilega að meina þetta... ! Halló... á tuttugustu og fyrstu öldinni erum við löngu komin niður úr trjánum er það ekki... og langt út úr skóginum líka... !?! Jújú... en bara ekki hann þessi... ég reyndi að útskýra fyrir honum að gagnkynhneigð kona reynir ekkert sjálfkrafa við alla karla, bara af því að hún hneigist til karla og af því að þeir eru þarna... og samkynhneigð kona reynir ekkert endalaust við allar konur, bara af því að þær eru konur... og það væri nákvæmlega eins með karlana... góð rök fannst mér... Hélt að þetta væri nógu einfalt og skýrt svo það næði inn en það var óskhyggja... svo ég endaði á að spyrja hvort honum fyndist hann ekki vera að selja sig of dýrt... hann væri nú ekki svo mikill sjarmör að hann þyrfti að ganga um með gífurlegar áhyggjur af þessu... og svo hætti ég bara alveg að umgangast hann... Það þýðir ekkert að koma hérna með neitt um það að eldra fólk sé nú alið upp við svona og svona og bla-bla kjaftæði... þessi maður er bara rétt sextugur í dag og þetta var fyrir nokkrum árum síðan Og í þessu vel upplýsta þjóðfélagi þar sem við eigum mjög auðvelt með að ná okkur í fræðslu um allt milli himins og jarðar þá þýðir heldur ekkert að bera við fáfræði... málið er að við veljum viðhorfin okkar sjálf... er það ekki... ?

Þekki líka fullt af eðlilegu fólki á öllum aldri, sem gæti ekki verið meira sama hvort einhverjir aðrir eru gagnkynhneigðir eða frímerkjasafnarar eða sköllóttir eða latir eða samkynhneigðir eða golfarar eða eitthvað... gott fólk er bara gott fólk... og við lifum öll okkar lífi fyrir okkur sjálf... og eigum að láta það nægja...

Og að því sögðu/skrifuðu ætla ég út í sólina... það er örugglega aðeins meira aðlaðandi að moka kúkum í poka í sólskyni... held ég... vona ég...

Ást og friður