Mér finnst ég vera svo dugleg.... :-)

... og ef ég segi ekki frá því þá kannski fer það fram hjá ykkur öllum... ! Er nefnilega alveg að verða búin að pakka niður jólaskrautinu og það er bara þrettándi janúar... Það var nú samt ekki svo mikið skraut uppi... enda ekkert risastór íbúð, alveg nógu stór samt... held ég sé bara með 1/10 af skrautinu mínu hérna...

Fer alltaf hlutfallslega mest fyrir jólapappírnum og öllu pakkaskrautinu mínu... Ég á alltaf utan um fimm sinnum fleiri pakka en ég gef... og gef þó slatta... og kaupi svo meira fyrir næstu jól af því að ég man ekkert hvað ég á og alltaf viss um að ég eigi aldrei nóg... Ein af skemmtilegu jólahefðunum mínum... 

Mér finnst dagurinn í dag miklu lengri en gærdagurinn... en fróðir segja mér að það muni samt bara 7 mínútum... það er sem sagt þetta fræga hænufet.... Ég á mun auðveldara með janúar núna en ég hef átt í mörg ár... ég hlakka bara til að takast á við hann og svo febrúar líka... þetta hafa sko vægast sagt ekki verið uppáhaldsmánuðirnir mínir lengi-lengi... en núna er þetta ekkert mál Enda engir leiðinda "aðskotahlutir" að flækjast fyrir mér lengur... Og heilsan getur ekki gert annað en að batna... ég er búin að ákveða það og ég er þvílíkur þverhaus að það er ekki hægt að fá mig ofan af því...

Málið er að ég hef það rosalega gott í lífinu, ég á allt og hef allt sem mig langar í nema tvennt og ég er að vinna í því... Annað er heilsan... get að vísu ekkert gert til að hraða henni nema að sýna þolinmæði... svolítið mótsagnakennt... En "hitt" sem mig langar í læt ég ekkert uppi um fyrr en ég er komin með "það"... 

Eigið góðan dag elskurnar... flýtið ykkur hægt í hálkunni.... 

Það er alltaf eitthvað gott að gerast...

... núna skín til dæmis sól hér á norðurslóðum... svona eins glaðlega og hún er fær um á þessum árstíma... dagurinn í dag er lengri en gærdagurinn... veit um slatta af feykilega flottu fólki sem er að hætta að reykja... og ég kemst alltaf aðeins nær því að ná fullri heilsu og komast loksins aftur í vinnuna mína Mér finnst bara full ástæða til að brosa breitt yfir þessu öllu...

Auðvitað er líka alltaf eitthvað... bæði gott og vont... að gerast í þjóðmálunum, en af því að ég setti mér þá reglu þegar ég byrjaði að blogga hérna að blogga ekki um fréttir, þá verðið þið bara að lesa þær sjálf einhversstaðar annars staðar En það skal tekið fram rétt si sona til öryggis, að það er mér og mínum algerlega að meinalausu þó aðrir bloggi um fréttir... ég bara geri það ekki

Þegar ég hætti að reykja... fyrir rúmum 2 árum síðan... þá fóru svo margir sem þá reyktu alveg í flækjur, fóru sumir flikkflakk og heljarstökk líka... Ég held að fæstir hafi fattað þegar ég reyndi að útskýra, að það var bara eitt sem breyttist við það að ég hætti að reykja... og það var það: "Að ég hætti að reykja" ! Mér var og er alveg sama þó fólk reyki... mér kemur það ekkert við... ég bara reyki ekki sjálf

Mér hefur sjaldnast tekist að vera með ofstæki... held ég... sem er eiginlega stundum svolítið slæmt kannski... Það kemur til dæmis algerlega í veg fyrir það að ég djöflist í einhverri líkamsræktarstöðinni oft í viku... enda með aukakíló sem eiga alls ekki að vera... en það er algerlega bannað, eins og auðvitað allir vita En... mér er bara alveg sama... ef mér fer að líða illa með þeim þá losa ég mig við þau... alltaf verið dugleg að losa mig við það sem mér líður illa með... og þangað til hef ég engar áhyggjur...

Búin að prjóna lopapeysu á sjálfa mig... og byrjuð á annarri... grobba mig af því á Feisbúkk og fæ óspart hól fyrir... Það er ferlega fallega hugsað og mér þykir virkilega vænt um það, en mér finnst samt varla ástæða til að hæla mér fyrir að gera bara það sem mér finnst gaman... Ég er nefnilega í þeirri aðstöðu... að vísu ekki að eigin vali... að hafa tíma til að dunda mér við hitt og þetta... og monta mig svo hægri/vinstri af því litla sem ég geri...

Mig langar alveg ofsalega til að fá mér hund... mér hefur tekist að hemja mig hingað til og á svona frekar von á að mér takist það eitthvað framvegis... en mig langar samt í hund... alveg virkilega !

Bara ein tegund af broskörlum hjá mér í dag... bara aþþí bara... vona að ég verði ekki farin að gelta þegar ég skrifa hérna næst...  

 

Vill ekki einhver taka "Lúkasinn" á þetta ? ;-)

... ég nefnilega steindrap jólatréð mitt ! Ég er trjáníðingur ! Er það ekki eitthvað sollis ?

Ég fékk mér "Jólatré með framhaldslíf" alveg með rótum í potti, þarna rétt fyrir jólin... svakalega góð með mig, nú átti sko að vera umhverfis og náttúruvæn sem aldrei fyrr og planta því svo út, svona einhvertímann með vorinu... Það getur alveg verið að ég hafi eitthvað misskilið þetta með framhaldslífið samt... kannski var bara verið að meina að það gengi aftur... í næsta lífi... eftir jólin... Nú eða þá að ég hef gleymt að lesa leiðbeiningarnar þar sem stóð skýrum stöfum: "Ekki fyrir trjáníðinga eins og Jónínu Dúadóttur, heimilisfangið hennar, kennitalan, öll símanúmerin og skóstærð..."  

Ég notaði náttulega margvíslegar aðferðir við drápið... byrjaði á að umpotta hrísluna, tók hana úr stóru svörtu fötunni sem hún kom í og setti í fallegan dall með nýrri mold... og vökvaði greyið og úðaði yfir það vatni... Sinnti því svo ekkert meira þann daginn... bara nennti ekki meiru... en tók mig svo til daginn eftir og slengdi á jólahrísluna 200 ljósa seríu... Það eitt og sér hefði sjálfsagt átt að vera nóg... það er örugglega ekkert grín að vera með svoleiðis hangandi á sér í tvær vikur... en til þess að kóróna nú allt saman hengdi ég svo líka alls konar dót á greyið... næstum því hverja einustu grein... vonda kona...

Jólahríslan var ekkert þakklát fyrir þetta allt saman... og það þó ég vökvaði hana samviskusamlega eins og mér var sagt... hún byrjaði að moka af sér barrinu og skrautdótinu á þriðja degi jóla... ég kenndi að sjálfsögðu kettinum um... hvað annað ? Þegar ég var búin að vera alla jóladagana að elta jólakúlur út um allt og undir allt og sópa endalaust barri upp af gólfunum og slasa mig ef mér svo mikið sem datt í hug að vera berfætt... þá fór ég að bölva kettinum.... en auðvitað bara í huganum, annars hefði elsku kisa litla (lesist:kattarskrattanum) sárnað svo mikið...  Já, einmitt...

En þetta var svo ekkert kattarskrattanum að kenna... ég bað hann samt ekkert afsökunar á að hafa bölvað honum... það er þá bara fyrir eitthvað annað Framhaldslífsjólahríslan mín hefur líklega verið í andaslitrunum þegar hún kom hér inn... og það litla sem var eftir af líftórunni í greyinu tókst mér að murka úr henni með ofangreindum aðferðum... auðvitað viljandi

Núna stendur afturgengna framhaldslífsjólahríslan mín úti í snjónum... og bíður eftir því að komast í gám...

 

 

Gleðilegt nýtt ár...

... og þakka ykkur öllum fyrir gamla árið...

Þetta er ekki svona pistill þar sem ég fer yfir allt sem gerðist á árinu 2011... það sem gerðist, það gerðist bara og það sem gerðist ekki, nú... það gerðist ekki...

Nýju ári fylgja allskonar nýir sigrar... og sjálfsagt líka einhverjir ósigrar... en við reynum að gera eins lítið úr þeim og við mögulega getum... reynum að láta sigrana vera þess meira áberandi...

Ég á ekki von á að ég breytist mikið á nýja árinu... finnst ég alveg ágæt eins og ég er... fyrir utan smá heilsukvilla sem ég geri mitt besta til að reka í burtu... með illu... Það hefur að vísu ekkert að segja hvað ég geri í því, en mér finnst samt alltaf betra að gera eitthvað heldur en ekki neitt... og stunda til dæmis (ó)þolinmæði alveg í tryllingi... Þarf svo auðvitað að sníða svona hina og þessa vankanta af sjálfri mér... en það fylgir ekkert endilega nýju ári, bara hverjum einasta degi eiginlega...

Óska öllum góðrar heilsu... andlega sem líkamlega og alls hins besta sem hægt er að óska fólki... og helst að allir hafi það betra en á gamla árinu... ef það er hægt...

Hætti með þetta núna... ætla að blogga á þessu ári... get auðveldlega lofað því og staðið við það... ætti alveg að geta þröngvað því einhversstaðar inn í dagskrána næstu 363 daga... Og ég ætla að halda áfram að láta mig dreyma ..................... um að fara að komast í vinnuna fljótlega !

 

Hænuskrefin... :-)

... það er orðið albjart núna akkúrat í þessum skrifuðu orðum... svona um það bil einu hænuskrefi fyrr en í gærmorgun... eða voru það tvö hænuskref á dag... ? Breytir ekki öllu fyrir mig, ég skil þessa mælieiningu hvort sem er bara alls ekki... En allavega lengist dagsbirtan á hverjum degi þangað til uppúr 20. júní á næsta ári... 2012... og það er æðislegt...

Á meðan ávísanaheftin voru allsráðandi þá var ég nú yfirleitt ekki búin að læra nýtt ártal fyrr en í febrúar það árið... Skiptir ekki eins miklu máli núna á tölvuöldinni... allt munað fyrir mig, dagar... ártöl... símanúmer og hvaðeina... Annars gáði ég á "snjall"símann minn í morgun til að fræðast um hvaða númer væri á deginum í dag og þar stóð 27.12.2011 og klukkan var 22.09... þarna rétt rúmlega tíu í morgun... jájá... og í dag er 28. en, hann hafði alveg mánuðinn og árið rétt... vill í alvöru enginn eiga´ann ? Annars á ég helling af klukkum... oftast er engin þeirra eins... og ég fer yfirleitt ekki eftir neinni þeirra... en þær eru samt algjört möst að eiga... Þegar ég á svo að mæta í vinnuna þá treysti ég á klukkuna á einhverjum af mínum mörgu símum...

Dagatal á ég alltaf... fæ auðvitað frá öllum bönkum sem ég hef einhvertímann labbað inn í... þau hrúgast í tryllingi inn um bréfalúguna þessa dagana... Og síðan eldri sonur minn... sá sem sér um barnabarnaframleiðsluna fyrir mig... eignaðist fyrsta barnið, hafa þau hjónin alltaf látið útbúa dagatöl með myndum af barninu og svo börnunum eftir að þeim fór að fjölga... algerlega uppáhalds... ég fékk sjötta dagatalið frá þeim núna um jólin...

Jafnvægið mitt og ég erum alltaf að verða meira og meira sammála um hvernig... og hvert, ég vil labba... að vísu virka ég ekki ennþá nógu vel ef ég sný mér of hratt... en kannski er málið bara að hætta að hreyfa mig hratt þá... og fara að hreyfa mig virðulega og dömulega... nei... bara djók, held það sé alveg útilokað að það verði nokkurtímann... Enda er ég alveg ágæt eins og ég er og ef ekki væri fyrir þetta smá ósamkomulag milli mín og jafnvægisins, þá væri lífið 150% fullkomið... en það er einungis 149% fullkomið enn sem komið er...

Geri eitthvað skemmtilegt í dag eins og alla daga... það er ótrúlegt hvað dagarnir eru fjölbreyttir og ég samt ekki í vinnunni... En það fer að lagast... ég er orðin mjöööööög langeyg/ð eftir þeim degi sem ég get byrjað að vinna aftur og lífið kemst aftur í sínar föstu skorður... ef hægt er að tala um fastar skorður í vaktavinnu... En sá dagur hlýtur bara að vera þarna rétt hinum megin við hornið... ekki alveg á þessu ári samt... enda ekki nema örfáir dagar eftir af því...

Eigið góðan dag... í allan dag...

 

Dundaði mér í nóttinni...

... við að setja inn nokkrar myndir hérna í albúmið...  Svolítið seinlegt... en hafðist

 

Tækniundur... tæknihundur... :-))

Tækni og ég eigum ekki alltaf samleið... en það er svolítið erfitt fyrir mig að játa það, vegna þess að ég stend nú satt að segja í þeirri meiningu að ég sé bara þó nokkuð fær/t tækni(h)undur... svona miðað við aldur og fyrri störf... Ég á... er mér sagt... eina elstu útgáfuna af "snjall"síma og það er svo flókið að finna allt út í þessum síma að það hálfa væri heill hellingur... Ég er nokkuð viss um að mér endist hvorki líf né andleg heilsa til að læra á hann... enda er ég jafnvel að hugsa um að henda honum....

Bara það að taka úr honum kortið fyrir myndavélina krefst næstum því náms á sviði geimvísinda... loksins þegar mér tókst að ná blessuðu kortinu úr... sem var ekki auðsótt mál, þá kom gluggi sem á stóð: Betra er að nota aðgerðina "Fjarlægja kort" áður en kortið er tekið úr... ! Jájá, það gæti ég alveg gert ef mér tækist með einhverju andsk.... móti að finna aðgerðina "Fjarlægja kort"... hún er kannski bara í einhverjum öðrum síma... ! Svo ég hætti að reyna að gera þetta tæknilega og sleit kortið úr með flísatöng... það er nebblega svo pínulítið að það var nánast himnesk heppni að ég skyldi yfirleitt finna það... 

Ég á svo kortalesara sem tekur öll minniskort og ég kann alveg á hann... enda engin geimvísindi þar á bak við... Þegar ég hleð inn af myndavélinni minni þá fara allar myndirnar sjálfkrafa í möppu sem heitir á góðri íslensku: My pictures... og ég sá ekki betur en það væri lokaáfangastaður myndanna af símakortinu og var ferlega ánægð með sjálfa mig og þennan fína árangur... En neibb... ef eitthvað er of gott til að geta verið satt þá er það sko ekki satt... Þegar ég ætlaði svo að prenta út myndirnar af ömmustelpunum mínum, syngjandi kátum með jólasveinunum á Glerártorgi til að setja inn í jólakort, þá fann ég ekki myndirnar... og þá meina ég hvergi... hvorki í tölvunni né annarsstaðar...

Ég leitaði... og ég leitaði... þegar færi gafst á milli jólaboða og veislumáltíða... en ekkert gekk fyrr en í gær... Þá hafði einhversstaðar í dimmu skoti, djúpt í iðrum tölvunnar minnar leynst eldgömul mappa sem hét því skemmtilega nafni: My pictures...! Í þessari möppu var ekki ein einasta mynd... enda er ég með allar myndirnar mínar á kristaltæru... en inn í þessa rykugu möppu tókst mér... með dyggri hjálp ekkialvegsnjallastasímansíeiguminni að kúðra öllum myndunum... og ekki bara einu sinni... neinei... þar voru þrjú eintök af hverri mynd... 

Hendi nú kannski ekki símanum... hann er svo sem í lagi, en stór og þungur og "frekar" flókinn... enda meiningin á bak við nafnið "snjallsími" líklega sú að hann sé miklu snjallari en ég... í að gera einfalda hluti flókna... og ég sem hélt að ég tæki öllu/m fram við það En nú legg ég honum... ég er alveg búin að reyna að gefa þennan síma út um hvippinn og hvappinn en það vill hann enginn... hef að vísu ekki boðið þeim hann á Þjóðminjasafninu...

Á sem betur fer annan... einfaldan... auðskiljanlegan... með myndavél, sem sendir bara myndirnar mínar með "blútúþþ" þangað sem ég vil að þær fari... enda ekki skreyttur með neinu svona fínu snjallsímaheiti eða hvað svo sem allir fínu og rándýru símarnir heita í dag...  Það er ekki hægt að horfa á sjónvarpið og ekki hægt að vafra á netinu og ekki hægt að kaupa bensín á bílinn og ekki hægt að skoða kort af Evrópu og ekki hægt að hlusta á hljóðbækur eða panta borð á veitingahúsi í honum... hann er einfaldlega bara sími og það dugar mér...

Eigið góðan dag yndin mín öll...  

 

Gleðilega jólahátíð :-)

Yndislegur tími aðventan og jólahátíðin... sérstaklega þetta árið, allt svo stresslaust og dæmalaust ánægjulegt... ekkert vesen, vandræði og leiðindi... bara sátt, samlyndi og tilhlökkun Hefði nú gjarnan viljað vera í vinnunni samt, en það þýðir ekkert að tuða um það

Aðfangadagskvöldið var dásamlegt... rólegt og blítt eins og mér finnst það eiga að vera... gjafirnar yndislegar... ég fékk allt sem mig langaði í og mig langaði líka í allt sem ég fékk

Í kvöld... Jóladagskvöld er svo borðað heima hjá eldri syninum, tengdadótturinni og barnabörnunum þremur... vantar tilfinnanlega einkadóttur mína og hennar fjölskyldu frá Gautaborg... 

Vona að þið séuð öll góð inn í daginn og engir timburmenní gangi... ekki núna... Það eru svona um það bil 360 aðrir dagar á árinu sem er hægt að nota í svoleiðis... Jólin eru hátíð barnanna... þarf að segja eitthvað meira um það... ?

Gleðilega jólahátíð þið öll... 

 

Já... jæja... ;-)

... ég er orðin lasin í veikindafríinu mínu... eins asnalega og það nú hljómar... Mér hefur greinilega tekist að ná mér í einhverja umgangspest... ekkert hættulega en allt svoleiðis hefur alltaf farið svo yfirgengilega í taugarnar á mér... eitthvað svona algerlega ónauðsynlegt og gjörsamlega tilgangslaust, engum til gagns eða nauðsynja... Annars fæ ég ekki oft pestar... líklega of eitruð fyrir þær... svo ég var farin að ímynda mér að fyrst ég drattaðist nú til að elda í gærkvöldi þá væri ég kannski bara með matareitrun... En... nei það getur að sjálfsögðu ekki staðist... ekki það að ég sé ekki góður kokkur, sem ég er auðvitað... heldur það að hráefnið sem ég nota býður einfaldlega ekki upp á svoleiðis... held ég... vona ég En það er líklega bara óskhyggja að ég sé með matareitrun, mér hefur nefnilega sjaldnast fundist gaman að elda og uppáhaldsmaturinn minn er allur matur sem einhverjir aðrir elda, svo kannski er það bara letin í mér sem er þarna að reyna að finna gilda afsökun fyrir mig til að elda ekki...

Ætlaði að afreka ýmislegt í dag en búin að aflýsa öllum uppákomum... að minnsta kosti fyrri part dagsins... leiðinda leiðindi, af því að ég var farin að hlakka til og þarf líka svolítið að plana fyrirfram, svona á meðan ég er ekki alveg frjáls ferða minna... eða svoleiðis Annars fer það nú að breytast... mér finnst jafnvægið mitt vera betra undanfarna daga... dett ekkert alveg alltaf þó ég hugsi ekki áður en ég sný mér við... þó ekki sé nema í hálfhring... en slaga alltaf samt eins og ég sé dulítið drukkin... Er virkilega að rembast við að reyna að læra á þetta jafnvægisleysi mitt, en það gengur frekar hægt... ég þarf helst að læra á hvern stað, byggingu, aðstæður fyrir sig og það er svolítið seinlegt... en við Ninna litla ætlum að láta það hafast... Svo auðvitað veit ég ekkert hvað ég get gert ef ég prófa það ekki...

Ég er til dæmis búin að finna það út að ég á ekkert að vera að príla uppi á stólum til að reyna að gera eitthvað... eins og að hengja upp jólaskraut eða skipta um peru... nema að halda mér með báðum höndum... En þá er nú tilgangurinn með stólaprílinu að engu orðinn... til hvers að standa bara eins og auli uppi á stól og halda sér með báðum höndum... Mér leiðist ekki alveg nógu mikið til að ég sé farin að stunda eitthvað svoleiðis... ekki ennþá... en ég sé þetta alveg fyrir mér samt...

Eigið góðan dag elskurnar mínar allar.....

 

Áramótaheit hvað... ? ;-)

Datt það svona í hug í morgunsárið að þetta ár er víst að verða búið... þá þarf ma´r að fara að huga að áramótaheitinu/heitunum.... not Tvisvar um ævina hef ég strengt áramótaheit... um síðustu áramót og líka þau þar á undan... og sömu heitin í bæði skiptin...  Strengdi þess heit að losna við þrennt óþægilegt úr lífi mínu... stóð við eitt af því fyrri áramótin og kláraði hin tvö snemma á þessu ári... Er alveg hrikalega góð með mig... og líður afskaplega vel með því... núna er lífið eins og ég vil hafa það... 

Ætti samt kannski að strengja eitthvað eða einhver heit þessi áramót... og hafa þau þá á jákvæðu nótunum... þó það sé nú kannski ekki alltaf neikvætt að losa sig við eitthvað... það sem mér tókst að losa mig við í fyrri tilrauninni voru reykingarnar Ég hef enga löngun til að strengja þess heit að losa mig við einhver kíló... fer nú ekki að spandera árámótaheiti á eitthvað svoleiðis... Ætti þá frekar að reyna að losa mig við eitthvað annað... þrjósku, óþolinmæði, fljótfærni... en það tæki líklega svo mörg áramót að ég væri löngu dauð áður en mér tækist að losna við það allt saman... Þá er að finna eitthvað annað... heilsunni stjórna ég víst ekki núna, mikið búin að reyna það... fólki breyti ég ekki, hef lengi haft vit á að reyna það ekki... þá er bara ég sjálf eftir... ég finn eitthvað sem ég get fært til betri vegar...

Annars er ég ferlega fín inn í daginn... og líka bara inn í nýtt ár ef því er að skipta... Er alger milljarðamæringur í fjölskyldufjársjóðum... á dásamleg börn og barnabörn og tengdadætur... yndislegar systur og frábæra vini... það er ekkert hægt að hafa það betra

Það eina sem mig vantar er heilsan... til að geta farið að vinna og taka þátt í daglegu amstri og bara í lífinu eins og ég er vön... Þar kemur óþolinmæðin mín aftur við sögu... ég veit alveg að mér batnar ekkert fyrr þó ég sé óþolinmóð... en ég verð samt ekkert þolinmóðari við að vita það...

Hætt þessu rausi og farin að skrifa á örfá jólakort... eigið góðan dag... þið ÖLL